1.) ทหารแคนนาดากับ Tabby สหายร่วมรบ/mascot

2.) บนเรือ HMS Queen Elizabeth แมวประจำเรือกำลังเดินบนปืนใหญ่ประจำเรือขนาดลำกล้อง 15 นิ้ว

3.) Togo แมวประจำเรือ HMS Dreadnought

4.) กองร้อย O’Connor Men กับภาพถ่ายแมวประจำกองร้อย

5.) ทหารสก็อตแลนด์ประจำกองพลที่ 9 Battalion (Gordon Highlanders) กับแมว Martinpuich

6.) แมวประจำเรือ HMS Encounter

7.) ทหารฝรั่งเศสในแนวหน้ากับแมวสหายร่วมรบ

8.) แมวน้อยตัวนี้พบหลบอยู่ในซากสลักหักพังที่ปราสาท Cambrsis (Le Cateau-Cambrsis)
โดยนายทหารกองทัพบกสหรัฐกองพลที่ 2 (Army Corps)

9.) Pincher แมวประจำเรือ HMS Vindex นั่งอยู่บนใบพัดเรือบินที่บรรทุกอยู่บนเรือ

10.) Spark Plug กำลังนั่งให้คำแนะนำที่น่าเชื่อถือได้กับนักบินเกี่ยวกับใบพัดเรือบิน
(เรือบินสมัยโบราณบางรุ่นต้องหมุนใบพัดเพื่อสตาร์ทเครื่องยนต์ให้ทำงาน)

11.) แมวทั้งคู่ยุ่งอยู่กับการเล่นในที่บรรจุกระสุนปืนใหญ่
ประจำเรือขนาดลำกล้อง 4 นิ้วบนเรือรบสหรัฐ

12.) แมวในกระสอบทรายกันกระสุนกำลังจ้องมองทหารที่อยู่ด้านนอก

13.) ทหารกำลังอุ้มแมวถ่ายรูป หน้ากระโจมที่พักในสนามรบ ณ ห้องภาพแห่งหนึ่ง

14.) Ching แมวประจำเรือพิฆาตราชนาวีออสเตรเลีย HMAS Swan กำลังจับมือกับทหารเรือ

15.) ทหารเรือ HMAS Melbourne กำลังอุ้มแมวประจำเรือ 2 ตัว

16.) ทหารกำลังจับมือทำสัญญากับแมวประจำกองทัพ

ขอขอบคุณ
เรื่องโดย ravio@OKnation
รวบรวมภาพ viralnova.com | io9.com

การตักบาตรเทโวเป็นพิธีการทางศาสนาที่ดึงดูดผู้คนในเชียงรายให้หลั่งไหลมารวมกัน โดยเฉพาะผู้ที่อาศัยอยู่รอบๆ ตัวเมืองเชียงราย เช่น บ้านสันทราย บ้านดู่ หากอยู่ไกลก็ต้องออกเดินทางจากบ้านแต่เช้า อาจจะตี 3 หรือเช้ากว่านั้น เนื่องจากต้องเผื่อเวลาในการเดินทาง เพราะการเดินทางขณะนั้นใช้วิธีการเดินเท้า หรือการปั่นจักรยาน

วันตักบาตรเทโวหมายถึง วันทำบุญตักบาตรในเทศกาลวันออกพรรษา ตามความเชื่อของพุทธศาสนิชน ว่าเป็นวันที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์หลังจากเทศนาอภิธรรมปิฎกโปรดพุทธมารดา วันตักบาตรเทโวที่เชียงรายในอดีต พระสงฆ์ สามเณร จะถือบาตรเดินเรียงไปตามลำดับ โดยจะเดินเท้าลงจากวัดพระธาตุดอยจอมทองในช่วงเวลาประมาณ 07.00 น. – 08.00 น. ภาพที่ประชาชนได้พบเห็นจึงเปรียบเสมือนเห็นพระสงฆ์เดินลงมาจากสรวงสวรรค์ลงมายังเบื้องล่าง ก่อให้เกิดความประทับใจแก่ผู้เฝ้ารอตักบาตรยิ่งนัก จากนั้นขบวนพระสงฆ์จะเดินผ่านลงมาด้านข้างโรงเรียนเชียงรายวิทยาคม ผ่านเทศบาล เข้าสู่ถนนธนาลัย แต่อย่างไรก็ตามบริเวณเชิงดอยจะมีผู้คนมากที่สุด พุทธศาสนิกชนต่างก็นำข้าว อาหารคาวหวาน มาเรียงรายกันอยู่เป็นแถวตามแนวทางที่รถบุษบกเคลื่อนผ่าน คอยตักบาตร ซึ่งประชาชนชาวเชียงรายจะนิยมมากันเยอะมาก ไม่เฉพาะผู้สูงอายุ แต่จะมีทุกเพศ ทุกวัย แม้กระทั่งวัยหนุ่ม สาว

ภาพบรรยากาศความสุขในการตักบาตรเทโวของชาวจังหวัดเชียงราย

ชาวเชียงรายขณะรอตักบาตร โดยจะให้ความสำคัญกับการแต่งกาย เอื้อเฟื้อภาพโดย คุณสุนี อัศวโกวิทพงศ์

ภาพถ่ายมุมสูงจากจุดที่พระสงฆ์เดินลงบิณฑบาต สังเกตผู้คนที่เฝ้ารอตักบาตรมีเป็นจำนวนมาก พ.ศ.2501 เอื้อเฟื้อภาพโดย ร้านฟองเสรี แม่จัน

ขอขอบคุณ oldchiangrai.com

เจดีย์พระสถูปสมเด็จพระนเรศวรมหาราช รัฐฉาน “ชโยเดีย ตั๊ดมู อ๊กกุ ตองเจ เจดีย์พระสถูปสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ในเมืองหาง รัฐฉาน”

ภาพช่างซอเมืองลับแล (เมืองลับแล จังหวัด อุตรดิตถ์) นี้ ต้นฉบับเก็บรักษาอยู่ที่หอจดหมายเหตุแห่งชาติท่าวาสุกรีซึ่งเป็นสมบัติเดิมของ พณฯ แฮมิลตัน คิง เอกอัครราชทูต ของสหรัสอเมริกาประจำสยาม อยู่ระหว่างปี พ.ศ. ๒๔๔๑ – ๒๔๕๕ หรือระหว่าง รัชกาลที่๕ ต่อถึง รัชกาลที่๖ สันนิษฐานว่าภาพถ่ายนี้เป็นฝีพระหัตของ สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ในการเสด็จตรวจราชเมืองลับแล ครั้งใดครั้งหนึ่ง ระหว่างทรงเป็นเสนาบดีมหาดไทยในรัชกาลที่ ๕ เป็นที่น่าศึกษาว่าชาวเมืองเชียงแสนที่อพยพมาอยู่ลับแลนั้น ได้นำเอาการขับซอและภูมิปัญญาดั้งเดิมมาด้วย และยังคงมีการขับซอกันอยู่ในยุคนั้นการขับซอของชาวลับแลนี้ เป็นสิ่งที่ติดตัวมาจากเชียงแสนโดยตรง ยังไม่ได้เปลี่ยนแปลงหรือรับมาจากเมืองเชียงใหม่แต่อย่างใด ปัจจุบันซอเมืองลับแลได้หายสาบสูญไปแล้ว ยังคงเหลือเพียงแต่วัฒนธรรมการพูดและการทอผ้าเท่านั้น

ข้อมูล เมืองลับแล จังหวัด อุตรดิตถ์
เมืองลับแลเป็นอำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในจังหวัดอุตรดิตถ์แต่เดิมคงเป็นเมืองที่การเดินทาง ไปมาไม่สะดวก เส้นทางคดเคี้ยว ทำให้คนที่ไม่ชำนาญทางพลัดหลงได้ง่าย จนได้ชื่อว่าเมืองลับ แล ซึ่งแปลว่า มองไม่เห็น มีเรื่องเล่ากันว่าคนมีบุญเท่านั้นจึงจะได้เข้าไปถึงเมืองลับแล

มีตำนานเล่าว่า ครั้งหนึ่งมีชายคนหนึ่งเข้าไปในป่า ได้เห็นหญิงสาวสวยหลายคนเดินออกมา ครั้นมาถึงชายป่า นางเหล่านั้นก็เอาใบไม้ที่ถือมาไปซ่อนไว้ในที่ต่าง ๆ แล้วก็เข้าไปในเมืองด้วยความ สงสัยชายหนุ่มจึงแอบหยิบใบไม้มาเก็บไว้ใบหนึ่ง ตกบ่ายหญิงสาวเหล่านั้นกลับมา ต่างก็หาใบไม้ที่ ตนซ่อนไว้ ครั้นได้แล้วก็ถือใบไม้นั้นเดินหายลับไป มีหญิงสาวคนหนึ่งหาใบไม้ไม่พบเพราะชายหนุ่ม แอบหยิบมา นางวิตกเดือดร้อนมาก ชายหนุ่มจึงปรากฏตัวให้เห็นและคืนใบไม้ให้ โดยมีข้อแลก เปลี่ยนคือขอติดตามนางไปด้วยเพราะปรารถนาจะได้เห็นเมืองลับแล หญิงสาวก็ยินยอม นางจึงพา ชายหนุ่มเข้าไปยังเมืองซึ่งชายหนุ่มสังเกตเห็นว่าทั้งเมืองมีแต่ผู้หญิง นางอธิบายว่า คนในหมู่บ้านนี้ ล้วนมีศีลธรรม ถือวาจาสัตย์ ใครประพฤติผิดก็ต้องออกจากหมู่บ้านไป ผู้ชาย ส่วนมากมักไม่รักษา วาจาสัตย์จึงต้องออกจากหมู่บ้านกันไปหมด แล้วนางก็พาชายหนุ่มไปพบมารดาของนาง ชายหนุ่ม เกิดความรักใคร่ในตัวนางจึงขออาศัยอยู่ด้วย มารดาของหญิงสาวก็ยินยอมแต่ให้ชายหนุ่มสัญญา ว่าจะต้องอยู่ในศีลธรรม ไม่พูดเท็จ ชายหนุ่มได้แต่งงานกับหญิงสาวชาวลับแลจนมีบุตรชายด้วยกัน 1 คน วันหนึ่งขณะที่ภรรยาไม่อยู่บ้าน ชายหนุ่มผู้พ่อเลี้ยงบุตรอยู่ บุตรน้อยเกิดร้องไห้หาแม่ไม่ยอม หยุด ผู้เป็นพ่อจึงปลอบว่า ?แม่มาแล้ว ๆ? มารดาของภรรยาได้ยินเข้าก็โกรธมากที่บุตรเขยพูดเท็จ เมื่อบุตรสาวกลับมาก็บอกให้รู้เรื่อง ฝ่ายภรรยาของชายหนุ่มเสียใจมากที่สามีไม่รักษาวาจาสัตย์ นางบอกให้เขาออกจากหมู่บ้านไปเสีย แล้วนางก็จัดหาย่ามใส่เสบียงอาหารและของใช้ที่จำเป็นให้ สามี พร้อมทั้งขุดหัวขมิ้นใส่ลงไปด้วยเป็นจำนวนมาก จากนั้นก็พา สามีไปยังชายป่า ชี้ทางให้ แล้ว นางก็กลับไปเมืองลับแล ชายหนุ่มไม่รู้จะทำอย่างไรก็จำต้องเดิน ทางกลับบ้านตามที่ภรรยาชี้ทางให้ ระหว่างทางที่เดินไปนั้น เขารู้สึกว่าถุงย่ามที่ถือมาหนักขึ้น เรื่อย ๆ และหนทางก็ไกลมาก จึงหยิบเอาขมิ้นที่ภรรยาใส่มาให้ทิ้งเสียจนเกือบหมด ครั้นเดิน ทางกลับไปถึงหมู่บ้านเดิมบรรดาญาติมิตรต่างก็ ซักถามว่าหายไปอยู่ที่ไหนมาเป็นเวลานานชาย หนุ่มจึงเล่าให้ฟังโดยละเอียดรวมทั้งเรื่องขมิ้นที่ภรรยาใส่ย่ามมาให้แต่เขาทิ้งไปเกือบหมด เหลืออยู่เพียงแง่งเดียว พร้อมทั้งหยิบขมิ้นที่เหลืออยู่ออกมา ปรากฏว่าขมิ้นนั้นกลับกลายเป็นทองคำทั้ง แท่ง ชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจและเสียดาย จึงพยายามย้อนไปเพื่อหาขมิ้นที่ทิ้งไว้ ปรากฏว่าขมิ้นเหล่านั้นได้งอกเป็นต้นไปหมดแล้ว และเมื่อขุดดูก็พบแต่แง่งขมิ้นธรรมดาที่มีสีเหลืองทองแต่ไม่ใช่ทองเหมือนแง่งที่เขาได้ไป เขาพยายามหาทางกลับไปเมืองลับแล แต่ก็หลงทางวกวนไปไม่ถูก จนในที่สุดก็ต้องละความพยายามกลับไปอยู่หมู่บ้านของตนตามเดิม

รูปภาพสถานที่เก่า ที่วัยรุ่นชอบเที่ยวกับ ภาพนี้เป็นภาพของ สยามเซ็นเตอร์ ในปี พ.ศ. 2516